هدایت

/steer راهنمایی را به یک اجرای از پیش فعال می‌فرستد. برای لحظه‌هایی است که می‌خواهید «این اجرا را در حالی که هنوز در حال کار است تنظیم کن»، نه برای شروع یک نوبت جدید.

# نشست فعلی

برای هدف‌گرفتن اجرای فعال نشست فعلی، از /steer سطح بالا استفاده کنید:

/steer prefer the smaller patch and keep the tests focused
/tell summarize before making the next tool call

رفتار:

• فقط اجرای فعال نشست فعلی را هدف می‌گیرد.
• مستقل از حالت /queue نشست کار می‌کند.
• وقتی نشست بیکار است، اجرای جدیدی شروع نمی‌کند.
• وقتی هیچ اجرای فعالی برای هدایت وجود ندارد، با یک هشدار پاسخ می‌دهد.
• از مسیر هدایت runtime فعال استفاده می‌کند، بنابراین مدل راهنمایی را در مرز runtime پشتیبانی‌شده بعدی می‌بیند.

# هدایت در برابر صف

/queue steer نحوه رفتار پیام‌های ورودی عادی را وقتی هنگام فعال بودن یک اجرا وارد می‌شوند تغییر می‌دهد. /steer <message> یک فرمان صریح است که تلاش می‌کند پیام آن فرمان را، صرف‌نظر از تنظیم ذخیره‌شده /queue، در مرز runtime پشتیبانی‌شده بعدی به اجرای فعال تزریق کند.

استفاده:

• وقتی می‌خواهید همین حالا اجرای فعال را راهنمایی کنید، از /steer <message> استفاده کنید.
• وقتی می‌خواهید پیام‌های عادی آینده به‌طور پیش‌فرض اجراهای فعال را هدایت کنند، از /queue steer استفاده کنید.
• وقتی پیام‌های جدید باید به‌جای هدایت اجرای فعال منتظر نوبتی بعدی بمانند، از /queue collect یا /queue followup استفاده کنید.

برای حالت‌های صف و رفتار جایگزین، صف فرمان و صف هدایت را ببینید.

# زیرعامل‌ها

وقتی هدف یک اجرای فرزند است، از /subagents steer استفاده کنید:

/subagents steer 2 focus only on the API surface

/steer سطح بالا یک زیرعامل را با شناسه یا اندیس فهرست انتخاب نمی‌کند. همیشه اجرای فعال نشست فعلی را هدف می‌گیرد. برای شناسه‌ها، برچسب‌ها و فرمان‌های کنترلی زیرعامل، زیرعامل‌ها را ببینید.

# نشست‌های ACP

وقتی هدف یک نشست هارنس ACP است، از /acp steer استفاده کنید:

/acp steer --session agent:main:acp:codex tighten the repro

برای انتخاب نشست ACP و رفتار runtime، عامل‌های ACP را ببینید.

# مرتبط

• فرمان‌های اسلش
• صف فرمان
• صف هدایت
• زیرعامل‌ها