Plugins

جزئیات داخلی Plugin

این مرجع عمیق معماری برای سیستم Plugin در OpenClaw است. برای راهنماهای عملی، با یکی از صفحه‌های متمرکز زیر شروع کنید.

مدل قابلیت عمومی

قابلیت‌ها مدل عمومی Plugin بومی در داخل OpenClaw هستند. هر Plugin بومی OpenClaw در برابر یک یا چند نوع قابلیت ثبت می‌شود:

قابلیت روش ثبت Pluginهای نمونه
استنتاج متن api.registerProvider(...) openai, anthropic
backend استنتاج CLI api.registerCliBackend(...) openai, anthropic
گفتار api.registerSpeechProvider(...) elevenlabs, microsoft
رونویسی بلادرنگ api.registerRealtimeTranscriptionProvider(...) openai
صدای بلادرنگ api.registerRealtimeVoiceProvider(...) openai
درک رسانه api.registerMediaUnderstandingProvider(...) openai, google
تولید تصویر api.registerImageGenerationProvider(...) openai, google, fal, minimax
تولید موسیقی api.registerMusicGenerationProvider(...) google, minimax
تولید ویدئو api.registerVideoGenerationProvider(...) qwen
واکشی وب api.registerWebFetchProvider(...) firecrawl
جست‌وجوی وب api.registerWebSearchProvider(...) google
کانال / پیام‌رسانی api.registerChannel(...) msteams, matrix
کشف Gateway api.registerGatewayDiscoveryService(...) bonjour

موضع سازگاری خارجی

مدل قابلیت در core پیاده‌سازی شده و امروز توسط Pluginهای همراه/بومی استفاده می‌شود، اما سازگاری Plugin خارجی هنوز به معیاری سخت‌گیرانه‌تر از «صادر شده است، پس ثابت است» نیاز دارد.

وضعیت Plugin راهنمایی
Pluginهای خارجی موجود یکپارچه‌سازی‌های مبتنی بر hook را فعال نگه دارید؛ این خط پایه سازگاری است.
Pluginهای همراه/بومی جدید ثبت صریح قابلیت را به دسترسی‌های اختصاصی vendor یا طراحی‌های جدید فقط-hook ترجیح دهید.
Pluginهای خارجی که ثبت قابلیت را به‌کار می‌گیرند مجاز است، اما سطوح کمکی ویژه قابلیت را در حال تکامل بدانید مگر اینکه مستندات آن‌ها را پایدار علامت‌گذاری کنند.

ثبت قابلیت مسیر مورد نظر است. hookهای قدیمی در دوره گذار همچنان امن‌ترین مسیر بدون شکست برای Pluginهای خارجی هستند. زیرمسیرهای کمکی صادرشده همگی برابر نیستند — قراردادهای مستند و محدود را به exportهای کمکی تصادفی ترجیح دهید.

شکل‌های Plugin

OpenClaw هر Plugin بارگذاری‌شده را بر اساس رفتار ثبت واقعی آن، نه فقط metadata ایستای آن، در یک شکل دسته‌بندی می‌کند:

plain-capability

دقیقاً یک نوع قابلیت را ثبت می‌کند (برای مثال یک Plugin فقط-provider مانند mistral).

hybrid-capability

چند نوع قابلیت را ثبت می‌کند (برای مثال openai مالک استنتاج متن، گفتار، درک رسانه و تولید تصویر است).

hook-only

فقط hookها را ثبت می‌کند (typed یا سفارشی)، بدون قابلیت، ابزار، دستور یا سرویس.

non-capability

ابزارها، دستورها، سرویس‌ها یا routeها را ثبت می‌کند اما قابلیتی ثبت نمی‌کند.

برای دیدن شکل و تفکیک قابلیت‌های یک Plugin از openclaw plugins inspect <id> استفاده کنید. برای جزئیات، مرجع CLI را ببینید.

hookهای قدیمی

hook before_agent_start همچنان به‌عنوان مسیر سازگاری برای Pluginهای فقط-hook پشتیبانی می‌شود. Pluginهای قدیمی دنیای واقعی هنوز به آن وابسته‌اند.

مسیر:

  • فعال نگه داشتن آن
  • مستندسازی آن به‌عنوان قدیمی
  • ترجیح before_model_resolve برای کارهای override مدل/provider
  • ترجیح before_prompt_build برای کارهای تغییر prompt
  • حذف فقط پس از کاهش استفاده واقعی و اثبات ایمنی مهاجرت توسط پوشش fixture

سیگنال‌های سازگاری

وقتی openclaw doctor یا openclaw plugins inspect <id> را اجرا می‌کنید، ممکن است یکی از این برچسب‌ها را ببینید:

سیگنال معنی
config معتبر config بدون مشکل parse می‌شود و Pluginها resolve می‌شوند
هشدار سازگاری Plugin از الگویی پشتیبانی‌شده اما قدیمی‌تر استفاده می‌کند (برای مثال hook-only)
هشدار قدیمی Plugin از before_agent_start استفاده می‌کند که منسوخ شده است
خطای سخت config نامعتبر است یا Plugin بارگذاری نشده است

نه hook-only و نه before_agent_start امروز Plugin شما را نمی‌شکنند: hook-only فقط advisory است، و before_agent_start فقط یک هشدار ایجاد می‌کند. این سیگنال‌ها در openclaw status --all و openclaw plugins doctor نیز ظاهر می‌شوند.

نمای کلی معماری

سیستم Plugin در OpenClaw چهار لایه دارد:

  • Manifest + کشف

    OpenClaw، Pluginهای نامزد را از مسیرهای پیکربندی‌شده، ریشه‌های workspace، ریشه‌های Plugin سراسری و Pluginهای همراه پیدا می‌کند. کشف ابتدا manifestهای بومی openclaw.plugin.json به‌همراه manifestهای bundle پشتیبانی‌شده را می‌خواند.

  • فعال‌سازی + اعتبارسنجی

    core تصمیم می‌گیرد که یک Plugin کشف‌شده فعال، غیرفعال، مسدود یا برای یک slot انحصاری مانند memory انتخاب شده باشد.

  • بارگذاری runtime

    Pluginهای بومی OpenClaw در همان process بارگذاری می‌شوند و قابلیت‌ها را در یک registry مرکزی ثبت می‌کنند. JavaScript بسته‌بندی‌شده از طریق require بومی بارگذاری می‌شود؛ TypeScript منبع محلی شخص ثالث fallback اضطراری Jiti است. bundleهای سازگار بدون import کردن کد runtime به recordهای registry نرمال‌سازی می‌شوند.

  • مصرف سطح‌ها

    باقی OpenClaw برای در دسترس‌کردن ابزارها، کانال‌ها، تنظیم provider، hookها، routeهای HTTP، دستورهای CLI و سرویس‌ها registry را می‌خواند.

  • برای CLI مخصوص Plugin، کشف دستور root در دو فاز تقسیم می‌شود:

    • metadata زمان parse از registerCli(..., { descriptors: [...] }) می‌آید
    • ماژول واقعی CLI متعلق به Plugin می‌تواند lazy بماند و در اولین فراخوانی ثبت شود

    این کار کد CLI متعلق به Plugin را داخل خود Plugin نگه می‌دارد و هم‌زمان به OpenClaw اجازه می‌دهد نام‌های دستور root را پیش از parse رزرو کند.

    مرز طراحی مهم:

    • اعتبارسنجی manifest/config باید بدون اجرای کد Plugin، از metadata manifest/schema کار کند
    • کشف قابلیت بومی ممکن است کد entry Plugin مورد اعتماد را برای ساخت یک snapshot غیرفعال‌کننده registry بارگذاری کند
    • رفتار runtime بومی از مسیر register(api) ماژول Plugin با api.registrationMode === "full" می‌آید

    این تفکیک به OpenClaw اجازه می‌دهد پیش از فعال شدن runtime کامل، config را اعتبارسنجی کند، Pluginهای گم‌شده/غیرفعال را توضیح دهد و hintهای UI/schema بسازد.

    snapshot metadata Plugin و lookup table

    شروع Gateway برای snapshot فعلی config یک PluginMetadataSnapshot می‌سازد. snapshot فقط metadata است: index Plugin نصب‌شده، manifest registry، diagnostics manifest، owner mapها، یک نرمال‌ساز id Plugin و recordهای manifest را ذخیره می‌کند. ماژول‌های Plugin بارگذاری‌شده، SDKهای provider، محتوای package یا exportهای runtime را نگه نمی‌دارد.

    اعتبارسنجی config آگاه از Plugin، auto-enable هنگام شروع، و bootstrap Plugin در Gateway به‌جای بازسازی مستقل metadata مربوط به manifest/index از آن snapshot استفاده می‌کنند. PluginLookUpTable از همان snapshot مشتق می‌شود و plan شروع Plugin را برای config runtime فعلی اضافه می‌کند.

    پس از شروع، Gateway snapshot metadata فعلی را به‌عنوان یک محصول runtime قابل جایگزینی نگه می‌دارد. کشف مکرر provider در runtime می‌تواند به‌جای بازسازی index نصب‌شده و manifest registry برای هر pass کاتالوگ provider، آن snapshot را قرض بگیرد. snapshot هنگام خاموشی Gateway، تغییرات config/موجودی Plugin، و نوشتن index نصب‌شده پاک یا جایگزین می‌شود؛ وقتی snapshot فعلی سازگار وجود نداشته باشد، callerها به مسیر سرد manifest/index fallback می‌کنند. بررسی‌های سازگاری باید ریشه‌های کشف Plugin مانند plugins.load.paths و workspace پیش‌فرض agent را شامل شوند، چون Pluginهای workspace بخشی از دامنه metadata هستند.

    snapshot و lookup table تصمیم‌های تکراری شروع را در مسیر سریع نگه می‌دارند:

    • مالکیت کانال
    • شروع کانال deferred
    • idهای Plugin هنگام شروع
    • مالکیت provider و backendهای CLI
    • مالکیت setup provider، alias دستور، provider کاتالوگ مدل و قرارداد manifest
    • اعتبارسنجی schema config Plugin و schema config کانال
    • تصمیم‌های auto-enable هنگام شروع

    مرز ایمنی جایگزینی snapshot است، نه mutation. وقتی config، موجودی Plugin، رکوردهای نصب یا سیاست index پایدار تغییر می‌کند، snapshot را دوباره بسازید. با آن مانند یک registry سراسری mutable گسترده برخورد نکنید، و snapshotهای تاریخی نامحدود نگه ندارید. بارگذاری runtime Plugin جدا از snapshotهای metadata باقی می‌ماند تا وضعیت runtime stale پشت cache metadata پنهان نشود.

    قاعده cache در جزئیات داخلی معماری Plugin مستند شده است: metadata مربوط به manifest و کشف fresh هستند مگر اینکه caller یک snapshot صریح، lookup table یا manifest registry برای flow فعلی داشته باشد. cacheهای metadata پنهان و TTLهای wall-clock بخشی از بارگذاری Plugin نیستند. فقط cacheهای runtime loader، module و dependency-artifact ممکن است پس از بارگذاری واقعی کد یا artifactهای نصب‌شده باقی بمانند.

    برخی callerهای مسیر سرد هنوز به‌جای دریافت PluginLookUpTable از Gateway، manifest registryها را مستقیماً از index پایدار Plugin نصب‌شده بازسازی می‌کنند. آن مسیر اکنون registry را بنا بر نیاز بازسازی می‌کند؛ وقتی caller از قبل lookup table فعلی یا یک manifest registry صریح دارد، عبور دادن آن از flowهای runtime را ترجیح دهید.

    برنامه‌ریزی فعال‌سازی

    برنامه‌ریزی فعال‌سازی بخشی از control plane است. callerها می‌توانند پیش از بارگذاری registryهای runtime گسترده‌تر بپرسند کدام Pluginها به یک دستور، provider، کانال، route، agent harness یا قابلیت مشخص مرتبط هستند.

    planner رفتار فعلی manifest را سازگار نگه می‌دارد:

    • فیلدهای activation.* hintهای صریح planner هستند
    • providers، channels، commandAliases، setup.providers، contracts.tools و hookها همچنان fallback مالکیت manifest باقی می‌مانند
    • API planner فقط-id برای callerهای موجود در دسترس می‌ماند
    • API plan برچسب‌های reason را گزارش می‌کند تا diagnostics بتواند hintهای صریح را از fallback مالکیت تفکیک کند

    Pluginهای کانال و ابزار پیام مشترک

    Pluginهای کانال برای اقدام‌های عادی چت لازم نیست ابزار جداگانه‌ای برای ارسال/ویرایش/واکنش ثبت کنند. OpenClaw یک ابزار مشترک message را در هسته نگه می‌دارد، و Pluginهای کانال مالک کشف و اجرای مخصوص کانال پشت آن هستند.

    مرز فعلی این است:

    • هسته مالک میزبان ابزار مشترک message، سیم‌کشی prompt، نگهداری session/thread، و dispatch اجرا است
    • Pluginهای کانال مالک کشف اقدام محدوده‌دار، کشف قابلیت، و هر fragment شِمای مخصوص کانال هستند
    • Pluginهای کانال مالک گرامر گفت‌وگوی session مخصوص provider هستند، مانند اینکه شناسه‌های گفت‌وگو چگونه شناسه‌های thread را کدگذاری می‌کنند یا از گفت‌وگوهای والد ارث می‌برند
    • Pluginهای کانال اقدام نهایی را از طریق adapter اقدام خود اجرا می‌کنند

    برای Pluginهای کانال، سطح SDK برابر با ChannelMessageActionAdapter.describeMessageTool(...) است. آن فراخوانی کشف یکپارچه به Plugin اجازه می‌دهد اقدام‌های قابل مشاهده، قابلیت‌ها، و مشارکت‌های شِما را با هم برگرداند تا این قطعات از هم واگرا نشوند.

    وقتی یک پارامتر ابزار پیام مخصوص کانال یک منبع رسانه مانند مسیر محلی یا URL رسانه راه‌دور حمل می‌کند، Plugin باید mediaSourceParams را نیز از describeMessageTool(...) برگرداند. هسته از آن فهرست صریح استفاده می‌کند تا بدون hardcode کردن نام پارامترهای متعلق به Plugin، نرمال‌سازی مسیر sandbox و راهنمایی‌های دسترسی رسانه خروجی را اعمال کند. در آنجا mapهای محدوده‌دار به اقدام را ترجیح دهید، نه یک فهرست تخت در سطح کل کانال، تا یک پارامتر رسانه فقط مخصوص profile روی اقدام‌های نامرتبط مانند send نرمال‌سازی نشود.

    هسته scope زمان اجرا را به آن مرحله کشف پاس می‌دهد. فیلدهای مهم شامل این‌ها هستند:

    • accountId
    • currentChannelId
    • currentThreadTs
    • currentMessageId
    • sessionKey
    • sessionId
    • agentId
    • requesterSenderId ورودی مورد اعتماد

    این برای Pluginهای حساس به context مهم است. یک کانال می‌تواند اقدام‌های پیام را بر اساس حساب فعال، room/thread/message فعلی، یا هویت requester مورد اعتماد پنهان یا آشکار کند، بدون اینکه شاخه‌های مخصوص کانال در ابزار message هسته hardcode شوند.

    به همین دلیل تغییرات مسیریابی embedded-runner هنوز کار Plugin هستند: runner مسئول است هویت چت/session فعلی را به مرز کشف Plugin forward کند تا ابزار مشترک message سطح متعلق به کانال مناسب را برای نوبت فعلی آشکار کند.

    برای helperهای اجرای متعلق به کانال، Pluginهای bundled باید runtime اجرا را داخل ماژول‌های extension خودشان نگه دارند. هسته دیگر runtimeهای اقدام پیام Discord، Slack، Telegram، یا WhatsApp را زیر src/agents/tools مالکیت نمی‌کند. ما subpathهای جداگانه plugin-sdk/*-action-runtime منتشر نمی‌کنیم، و Pluginهای bundled باید کد runtime محلی خودشان را مستقیم از ماژول‌های متعلق به extension خود import کنند.

    همین مرز به‌طور کلی برای seamهای SDK نام‌گذاری‌شده به‌نام provider نیز اعمال می‌شود: هسته نباید barrelهای راحتی مخصوص کانال را برای Slack، Discord، Signal، WhatsApp، یا extensionهای مشابه import کند. اگر هسته به رفتاری نیاز دارد، یا barrel api.ts / runtime-api.ts خود Plugin bundled را مصرف کنید یا نیاز را به یک قابلیت عمومی محدود در SDK مشترک ارتقا دهید.

    Pluginهای bundled از همین قاعده پیروی می‌کنند. runtime-api.ts یک Plugin bundled نباید facade برنددار خودش openclaw/plugin-sdk/<plugin-id> را دوباره export کند. آن facadeهای برنددار shimهای سازگاری برای Pluginهای بیرونی و مصرف‌کنندگان قدیمی‌تر باقی می‌مانند، اما Pluginهای bundled باید از exportهای محلی به‌علاوه subpathهای عمومی محدود SDK مانند openclaw/plugin-sdk/channel-policy، openclaw/plugin-sdk/runtime-store، یا openclaw/plugin-sdk/webhook-ingress استفاده کنند. کد جدید نباید facadeهای SDK مخصوص plugin-id اضافه کند مگر اینکه مرز سازگاری برای یک اکوسیستم بیرونی موجود به آن نیاز داشته باشد.

    به‌طور خاص برای نظرسنجی‌ها، دو مسیر اجرا وجود دارد:

    • outbound.sendPoll پایه مشترک برای کانال‌هایی است که با مدل نظرسنجی عمومی سازگارند
    • actions.handleAction("poll") مسیر ترجیحی برای معناشناسی نظرسنجی مخصوص کانال یا پارامترهای اضافی نظرسنجی است

    هسته اکنون parsing نظرسنجی مشترک را تا بعد از اینکه dispatch نظرسنجی Plugin اقدام را رد کند به تعویق می‌اندازد، بنابراین handlerهای نظرسنجی متعلق به Plugin می‌توانند فیلدهای نظرسنجی مخصوص کانال را بدون اینکه ابتدا توسط parser عمومی نظرسنجی مسدود شوند بپذیرند.

    برای توالی کامل startup، جزئیات داخلی معماری Plugin را ببینید.

    مدل مالکیت قابلیت

    OpenClaw یک Plugin native را مرز مالکیت برای یک شرکت یا یک ویژگی در نظر می‌گیرد، نه کیسه‌ای از integrationهای نامرتبط.

    یعنی:

    • یک Plugin شرکتی معمولاً باید مالک همه سطح‌های روبه‌روی OpenClaw آن شرکت باشد
    • یک Plugin ویژگی معمولاً باید مالک کل سطح ویژگی‌ای باشد که معرفی می‌کند
    • کانال‌ها باید به‌جای پیاده‌سازی موردی رفتار provider، قابلیت‌های مشترک هسته را مصرف کنند
    چندقابلیتی vendor

    openai مالک inference متن، speech، صدای بلادرنگ، درک رسانه، و تولید تصویر است. google مالک inference متن به‌علاوه درک رسانه، تولید تصویر، و جست‌وجوی وب است. qwen مالک inference متن به‌علاوه درک رسانه و تولید ویدئو است.

    تک‌قابلیتی vendor

    elevenlabs و microsoft مالک speech هستند؛ firecrawl مالک web-fetch است؛ minimax / mistral / moonshot / zai مالک backendهای درک رسانه هستند.

    Plugin ویژگی

    voice-call مالک انتقال تماس، ابزارها، CLI، routeها، و bridging media-stream در Twilio است، اما به‌جای import مستقیم Pluginهای vendor، قابلیت‌های مشترک speech، رونویسی بلادرنگ، و صدای بلادرنگ را مصرف می‌کند.

    وضعیت نهایی مورد نظر این است:

    • OpenAI در یک Plugin زندگی می‌کند، حتی اگر مدل‌های متن، speech، تصاویر، و ویدئوی آینده را پوشش دهد
    • vendor دیگری می‌تواند همین کار را برای سطح خودش انجام دهد
    • کانال‌ها اهمیتی نمی‌دهند کدام Plugin vendor مالک provider است؛ آن‌ها contract قابلیت مشترک آشکارشده توسط هسته را مصرف می‌کنند

    تمایز کلیدی این است:

    • plugin = مرز مالکیت
    • capability = contract هسته که چندین Plugin می‌توانند پیاده‌سازی یا مصرف کنند

    پس اگر OpenClaw دامنه جدیدی مانند ویدئو اضافه کند، پرسش اول این نیست که «کدام provider باید مدیریت ویدئو را hardcode کند؟» پرسش اول این است که «contract قابلیت ویدئوی هسته چیست؟» وقتی آن contract وجود داشته باشد، Pluginهای vendor می‌توانند در برابر آن ثبت شوند و Pluginهای کانال/ویژگی می‌توانند آن را مصرف کنند.

    اگر capability هنوز وجود ندارد، حرکت درست معمولاً این است:

  • تعریف قابلیت

    قابلیت مفقود را در هسته تعریف کنید.

  • آشکارسازی از طریق SDK

    آن را به‌شکلی typeشده از طریق API/runtime Plugin آشکار کنید.

  • سیم‌کشی مصرف‌کنندگان

    کانال‌ها/ویژگی‌ها را به آن قابلیت سیم‌کشی کنید.

  • پیاده‌سازی‌های vendor

    بگذارید Pluginهای vendor پیاده‌سازی‌ها را ثبت کنند.

  • این کار مالکیت را صریح نگه می‌دارد و در عین حال از رفتار هسته‌ای که به یک vendor واحد یا یک مسیر کد موردی مخصوص Plugin وابسته است جلوگیری می‌کند.

    لایه‌بندی قابلیت

    هنگام تصمیم‌گیری درباره اینکه کد کجا قرار می‌گیرد، از این مدل ذهنی استفاده کنید:

    لایه قابلیت هسته

    orchestration مشترک، policy، fallback، قواعد merge پیکربندی، معناشناسی delivery، و contractهای typeشده.

    لایه Plugin vendor

    APIهای مخصوص vendor، auth، کاتالوگ‌های مدل، synthesis گفتار، تولید تصویر، backendهای ویدئوی آینده، endpointهای usage.

    لایه Plugin کانال/ویژگی

    integration مربوط به Slack/Discord/voice-call/etc. که قابلیت‌های هسته را مصرف می‌کند و آن‌ها را روی یک سطح ارائه می‌دهد.

    برای مثال، TTS از این شکل پیروی می‌کند:

    • هسته مالک policy مربوط به TTS هنگام پاسخ، ترتیب fallback، prefs، و delivery کانال است
    • openai، elevenlabs، و microsoft مالک پیاده‌سازی‌های synthesis هستند
    • voice-call helper runtime مربوط به TTS تلفنی را مصرف می‌کند

    همین الگو باید برای قابلیت‌های آینده ترجیح داده شود.

    نمونه Plugin شرکتی چندقابلیتی

    یک Plugin شرکتی باید از بیرون منسجم به نظر برسد. اگر OpenClaw برای مدل‌ها، speech، رونویسی بلادرنگ، صدای بلادرنگ، درک رسانه، تولید تصویر، تولید ویدئو، fetch وب، و جست‌وجوی وب contractهای مشترک داشته باشد، یک vendor می‌تواند همه سطح‌های خود را در یک جا مالک شود:

    
    
      describeImageWithModel,
      transcribeOpenAiCompatibleAudio,
    } from "openclaw/plugin-sdk/media-understanding";
    
    const plugin: OpenClawPluginDefinition = {
      id: "exampleai",
      name: "ExampleAI",
      register(api) {
        api.registerProvider({
          id: "exampleai",
          // auth/model catalog/runtime hooks
        });
    
        api.registerSpeechProvider({
          id: "exampleai",
          // vendor speech config — implement the SpeechProviderPlugin interface directly
        });
    
        api.registerMediaUnderstandingProvider({
          id: "exampleai",
          capabilities: ["image", "audio", "video"],
          async describeImage(req) {
            return describeImageWithModel({
              provider: "exampleai",
              model: req.model,
              input: req.input,
            });
          },
          async transcribeAudio(req) {
            return transcribeOpenAiCompatibleAudio({
              provider: "exampleai",
              model: req.model,
              input: req.input,
            });
          },
        });
    
        api.registerWebSearchProvider(
          createPluginBackedWebSearchProvider({
            id: "exampleai-search",
            // credential + fetch logic
          }),
        );
      },
    };
    
    export default plugin;
    

    آنچه مهم است نام دقیق helperها نیست. شکل مهم است:

    • یک Plugin مالک سطح vendor است
    • هسته همچنان مالک contractهای قابلیت است
    • کانال‌ها و Pluginهای ویژگی helperهای api.runtime.* را مصرف می‌کنند، نه کد vendor را
    • تست‌های contract می‌توانند assert کنند که Plugin قابلیت‌هایی را که ادعای مالکیتشان را دارد ثبت کرده است

    نمونه قابلیت: درک ویدئو

    OpenClaw از قبل درک تصویر/صوت/ویدئو را یک قابلیت مشترک در نظر می‌گیرد. همان مدل مالکیت در آنجا نیز اعمال می‌شود:

  • هسته contract را تعریف می‌کند

    هسته contract درک رسانه را تعریف می‌کند.

  • Pluginهای vendor ثبت می‌کنند

    Pluginهای vendor، در صورت کاربرد، describeImage، transcribeAudio، و describeVideo را ثبت می‌کنند.

  • مصرف‌کنندگان از رفتار مشترک استفاده می‌کنند

    کانال‌ها و Pluginهای ویژگی به‌جای سیم‌کشی مستقیم به کد vendor، رفتار مشترک هسته را مصرف می‌کنند.

  • این کار از جا دادن فرضیات ویدئویی یک provider در هسته جلوگیری می‌کند. Plugin مالک سطح vendor است؛ هسته مالک contract قابلیت و رفتار fallback است.

    تولید ویدئو از قبل از همین توالی استفاده می‌کند: هسته مالک contract قابلیت typeشده و helper runtime است، و Pluginهای vendor پیاده‌سازی‌های api.registerVideoGenerationProvider(...) را در برابر آن ثبت می‌کنند.

    به یک چک‌لیست rollout مشخص نیاز دارید؟ کتابچه آشپزی قابلیت را ببینید.

    Contractها و enforce کردن

    سطح API Plugin عمداً در OpenClawPluginApi typeشده و متمرکز است. آن contract نقاط ثبت پشتیبانی‌شده و helperهای runtime را که یک Plugin می‌تواند به آن‌ها تکیه کند تعریف می‌کند.

    چرایی اهمیت این موضوع:

    • نویسندگان Plugin یک استاندارد داخلی پایدار دریافت می‌کنند
    • هسته می‌تواند مالکیت تکراری، مانند ثبت یک provider id یکسان توسط دو Plugin، را رد کند
    • startup می‌تواند diagnostics قابل اقدام برای ثبت malformed نشان دهد
    • تست‌های contract می‌توانند مالکیت Plugin bundled را enforce کنند و از drift خاموش جلوگیری کنند

    دو لایه enforcement وجود دارد:

    اجرای ثبت در زمان اجرا

    رجیستری Plugin هنگام بارگذاری Pluginها، ثبت‌ها را اعتبارسنجی می‌کند. نمونه‌ها: شناسه‌های تکراری ارائه‌دهنده، شناسه‌های تکراری ارائه‌دهنده گفتار، و ثبت‌های بدشکل، به‌جای رفتار تعریف‌نشده، عیب‌یابی Plugin تولید می‌کنند.

    آزمون‌های قرارداد

    Pluginهای همراه در طول اجرای آزمون در رجیستری‌های قرارداد ثبت می‌شوند تا OpenClaw بتواند مالکیت را به‌صراحت بررسی کند. امروزه این برای ارائه‌دهندگان مدل، ارائه‌دهندگان گفتار، ارائه‌دهندگان جست‌وجوی وب، و مالکیت ثبت همراه استفاده می‌شود.

    اثر عملی این است که OpenClaw از ابتدا می‌داند کدام Plugin مالک کدام سطح است. این باعث می‌شود هسته و کانال‌ها بی‌وقفه با هم ترکیب شوند، چون مالکیت به‌جای ضمنی بودن، اعلام‌شده، نوع‌دار، و آزمون‌پذیر است.

    چه چیزی در یک قرارداد جای می‌گیرد

    قراردادهای خوب

    • نوع‌دار
    • کوچک
    • ویژه قابلیت
    • متعلق به هسته
    • قابل استفاده مجدد توسط چند Plugin
    • قابل مصرف توسط کانال‌ها/قابلیت‌ها بدون آگاهی از فروشنده

    قراردادهای بد

    • سیاست ویژه فروشنده که در هسته پنهان شده است
    • راه‌های فرار تک‌موردی Plugin که رجیستری را دور می‌زنند
    • کد کانال که مستقیم به پیاده‌سازی فروشنده دسترسی پیدا می‌کند
    • اشیای زمان اجرای موردی که بخشی از OpenClawPluginApi یا api.runtime نیستند

    وقتی تردید دارید، سطح انتزاع را بالاتر ببرید: ابتدا قابلیت را تعریف کنید، سپس اجازه دهید Pluginها به آن متصل شوند.

    مدل اجرا

    Pluginهای بومی OpenClaw درون‌فرایندی همراه با Gateway اجرا می‌شوند. آن‌ها سندباکس نشده‌اند. یک Plugin بومی بارگذاری‌شده همان مرز اعتماد در سطح فرایند را دارد که کد هسته دارد.

    باندل‌های سازگار به‌طور پیش‌فرض امن‌تر هستند، چون OpenClaw در حال حاضر با آن‌ها به‌عنوان بسته‌های فراداده/محتوا رفتار می‌کند. در نسخه‌های فعلی، این عمدتاً به‌معنای Skills همراه است.

    برای Pluginهای غیرهمراه از فهرست‌های مجاز و مسیرهای نصب/بارگذاری صریح استفاده کنید. با Pluginهای فضای کاری به‌عنوان کد زمان توسعه رفتار کنید، نه پیش‌فرض‌های تولید.

    برای نام‌های بسته فضای کاری همراه، شناسه Plugin را به نام npm متصل نگه دارید: به‌طور پیش‌فرض @openclaw/<id>، یا یک پسوند نوع‌دار تأییدشده مانند -provider، -plugin، -speech، -sandbox، یا -media-understanding وقتی بسته عمداً نقش محدودتری از Plugin را ارائه می‌کند.

    مرز export

    OpenClaw قابلیت‌ها را export می‌کند، نه راحتی پیاده‌سازی را.

    ثبت قابلیت را عمومی نگه دارید. exportهای کمکی غیرقراردادی را حذف کنید:

    • زیرمسیرهای کمکی ویژه Plugin همراه
    • زیرمسیرهای لوله‌کشی زمان اجرا که برای API عمومی در نظر گرفته نشده‌اند
    • helperهای راحتی ویژه فروشنده
    • helperهای setup/onboarding که جزئیات پیاده‌سازی هستند

    زیرمسیرهای کمکی رزرو‌شده Plugin همراه از نقشه export تولیدشده SDK بازنشسته شده‌اند. helperهای ویژه مالک را داخل بسته Plugin مالک نگه دارید؛ فقط رفتار میزبان قابل استفاده مجدد را به قراردادهای عمومی SDK مانند plugin-sdk/gateway-runtime، plugin-sdk/security-runtime، و plugin-sdk/plugin-config-runtime ارتقا دهید.

    داخلی‌ها و مرجع

    برای خط لوله بارگذاری، مدل رجیستری، hookهای زمان اجرای ارائه‌دهنده، مسیرهای HTTP مربوط به Gateway، schemaهای ابزار پیام، حل هدف کانال، کاتالوگ‌های ارائه‌دهنده، Pluginهای موتور context، و راهنمای افزودن یک قابلیت جدید، داخلی‌های معماری Plugin را ببینید.

    مرتبط