دامنه‌های اپراتور

دامنه‌های عملگر تعریف می‌کنند که یک کلاینت Gateway پس از احراز هویت چه کارهایی می‌تواند انجام دهد. آن‌ها یک محافظ صفحه کنترل درون یک دامنه عملگر قابل اعتماد Gateway هستند، نه جداسازی چندمستاجری خصمانه. اگر به جداسازی قوی میان افراد، تیم‌ها، یا ماشین‌ها نیاز دارید، Gatewayهای جداگانه‌ای را تحت کاربران OS یا میزبان‌های جداگانه اجرا کنید.

مرتبط: امنیت، پروتکل Gateway، جفت‌سازی Gateway، CLI دستگاه‌ها.

# نقش‌ها

کلاینت‌های WebSocket Gateway با یک نقش متصل می‌شوند:

• operator: کلاینت‌های صفحه کنترل مانند CLI، رابط کاربری کنترل، خودکارسازی، و فرایندهای کمکی قابل اعتماد.
• node: میزبان‌های قابلیت مانند macOS، iOS، Android، یا Nodeهای بدون رابط که فرمان‌ها را از طریق node.invoke ارائه می‌کنند.

روش‌های RPC عملگر به نقش operator نیاز دارند. روش‌هایی که از Node آغاز می‌شوند به نقش node نیاز دارند.

# سطوح دامنه

دامنه	معنا
operator.read	وضعیت فقط‌خواندنی، فهرست‌ها، کاتالوگ، گزارش‌ها، خواندن نشست، و سایر فراخوانی‌های صفحه کنترل که تغییری ایجاد نمی‌کنند.
operator.write	کنش‌های عادی عملگر که تغییر ایجاد می‌کنند، مانند ارسال پیام، فراخوانی ابزارها، به‌روزرسانی تنظیمات گفت‌وگو/صدا، و رله فرمان Node. همچنین operator.read را برآورده می‌کند.
operator.admin	دسترسی مدیریتی صفحه کنترل. هر دامنه operator.* را برآورده می‌کند. برای تغییر پیکربندی، به‌روزرسانی‌ها، hookهای بومی، فضای‌نام‌های رزروشده حساس، و تأییدهای پرخطر لازم است.
operator.pairing	مدیریت جفت‌سازی دستگاه و Node، شامل فهرست‌کردن، تأیید، رد، حذف، چرخش، و لغو رکوردهای جفت‌سازی یا توکن‌های دستگاه.
operator.approvals	APIهای تأیید exec و Plugin.
operator.talk.secrets	خواندن پیکربندی گفت‌وگو همراه با secrets.

دامنه‌های آینده ناشناخته operator.* به تطابق دقیق نیاز دارند، مگر اینکه فراخواننده operator.admin داشته باشد.

# دامنه روش فقط دروازه نخست است

هر RPC Gateway یک دامنه روش با حداقل اختیار دارد. آن دامنه روش تصمیم می‌گیرد که آیا درخواست می‌تواند به handler برسد یا نه. سپس برخی handlerها بر اساس مورد مشخصی که تأیید یا تغییر داده می‌شود، بررسی‌های سخت‌گیرانه‌تری در زمان تأیید اعمال می‌کنند.

نمونه‌ها:

• device.pair.approve با operator.pairing قابل دسترسی است، اما تأیید یک دستگاه عملگر فقط می‌تواند دامنه‌هایی را صادر یا حفظ کند که فراخواننده از قبل دارد.
• node.pair.approve با operator.pairing قابل دسترسی است، سپس دامنه‌های تأیید اضافی را از فهرست فرمان Node در انتظار استخراج می‌کند.
• chat.send معمولاً روشی با دامنه نوشتن است، اما /config set و /config unset پایدار در سطح فرمان به operator.admin نیاز دارند.

این اجازه می‌دهد عملگرهای با دامنه پایین‌تر کنش‌های جفت‌سازی کم‌خطر را انجام دهند بدون اینکه همه تأییدهای جفت‌سازی فقط مخصوص مدیر شوند.

# تأییدهای جفت‌سازی دستگاه

رکوردهای جفت‌سازی دستگاه منبع پایدار نقش‌ها و دامنه‌های تأییدشده هستند. دستگاه‌هایی که از قبل جفت شده‌اند به‌صورت خاموش دسترسی گسترده‌تر دریافت نمی‌کنند: اتصال‌های مجددی که نقش گسترده‌تر یا دامنه‌های گسترده‌تر درخواست کنند، یک درخواست ارتقای در انتظار جدید ایجاد می‌کنند.

هنگام تأیید یک درخواست دستگاه:

• درخواستی که نقش عملگر ندارد به تأیید دامنه توکن عملگر نیاز ندارد.
• درخواست برای operator.read، operator.write، operator.approvals، operator.pairing، یا operator.talk.secrets نیاز دارد که فراخواننده همان دامنه‌ها، یا operator.admin، را داشته باشد.
• درخواست برای operator.admin به operator.admin نیاز دارد.
• درخواست تعمیر بدون دامنه‌های صریح می‌تواند دامنه‌های توکن عملگر موجود را به ارث ببرد. اگر آن توکن موجود دامنه admin داشته باشد، تأیید همچنان به operator.admin نیاز دارد.

برای نشست‌های توکن دستگاه جفت‌شده، مدیریت خوددامنه است مگر اینکه فراخواننده operator.admin نیز داشته باشد: فراخوانندگان غیرمدیر فقط ورودی‌های جفت‌سازی خودشان را می‌بینند، فقط می‌توانند درخواست در انتظار خودشان را تأیید یا رد کنند، و فقط می‌توانند ورودی دستگاه خودشان را بچرخانند، لغو کنند، یا حذف کنند.

# تأییدهای جفت‌سازی Node

node.pair.* قدیمی از یک مخزن جفت‌سازی Node جداگانه که متعلق به Gateway است استفاده می‌کند. Nodeهای WS از جفت‌سازی دستگاه با role: node استفاده می‌کنند، اما همان واژگان سطح تأیید اعمال می‌شود.

node.pair.approve از فهرست فرمان درخواست در انتظار برای استخراج دامنه‌های لازم اضافی استفاده می‌کند:

• درخواست بدون فرمان: operator.pairing
• فرمان‌های Node غیر exec: operator.pairing + operator.write
• system.run، system.run.prepare، یا system.which: operator.pairing + operator.admin

جفت‌سازی Node هویت و اعتماد را برقرار می‌کند. این جایگزین سیاست تأیید exec خود Node برای system.run نمی‌شود.

# احراز هویت با راز مشترک

احراز هویت با توکن/گذرواژه مشترک Gateway به‌عنوان دسترسی عملگر قابل اعتماد برای آن Gateway در نظر گرفته می‌شود. سطح‌های HTTP سازگار با OpenAI و /tools/invoke مجموعه دامنه پیش‌فرض کامل عملگر را برای احراز هویت bearer با راز مشترک بازمی‌گردانند، حتی اگر فراخواننده دامنه‌های اعلام‌شده محدودتری ارسال کند.

حالت‌های دارای هویت، مانند احراز هویت proxy قابل اعتماد یا none برای private-ingress، همچنان می‌توانند دامنه‌های اعلام‌شده صریح را رعایت کنند. برای جداسازی واقعی مرز اعتماد، از Gatewayهای جداگانه استفاده کنید.